De Tour For Life 2011 is weer een feit

Lastige start
Vrijdag 26 augustus waren we afgereisd naar Lyon waar we overnacht hebben. Zaterdagochtend eerst een heerlijk ontbijtje in het hotel. Daarna richting Bardonecchia alwaar de start was van de Tour. Op een bijeenkomst werd ons verteld dat we zouden overnachten in een dorp 20 km verderop. Bij het hotel aangekomen stonden we niet op de lijst. De mannen waren met de fiets naar het dorp gegaan. Het dorp lag boven op een berg. Dus zij hadden hun eerste beklimming gehad. Wij dames blij dat we met de auto gegaan waren, want de klim was voor niks. Dus weer terug naar Bardonecchia. Daar werd ons pas ‘s avonds duidelijk waar we konden overnachten. Het hotel waar we de eerste nacht zouden overnachten was ineens niet meer beschikbaar. Uiteindelijk konden we terecht bij mensen thuis in het dorp. De bedoeling was te kunnen wennen aan de hoogte en uitgerust aan de tocht te kunnen beginnen. Echter, hebben we de hele middag in afwachting gezeten waar we dus konden overnachten. Ook dit is Tour For Life. Men denkt alles geregeld te hebben. We waren niet de enigen, er waren ook teams die drie kwartier verderop in een hotel moesten overnachten. Dat betekende voor die teams extra vroeg opstaan om op tijd bij de start te zijn. Deze dag verliep dus niet geheel als gepland.



Eerste etappe
Maar goed. Zondagochtend om 9 uur gingen we dan van start. Eerste etappe 110 km. Col l'Echelle, Col Lautaret en Alpe d'Huez. De Alpe d'Huez werd een zware beklimming. Temperatuur boven de 25 graden en dat ga je merken. Maar de top werd bereikt. Na de afdaling bleek bij aankomst op de camping wederom wat consternatie. Er was geen plek meer. Lekker als je behoorlijk moe bent en wilt douchen. Maar goed het probleem werd opgelost en zo konden we weer ons kamp opzetten. Na het eten nog wat gedronken en daarna het bedje in. Niet echt lekker geslapen. Allerlei geluiden hielden mij uit mijn slaap.



Koninginnerit
Dag 2 de Koninginnerit. De zwaarste etappe van de Tour. Col de Glandon, Croix de Fer, Col de Madeleine en als afsluiter Col de Tamie. Totaal 160 km. Ook vandaag weer heerlijk weer, eigenlijk een beetje te warm. s'Morgens om kwart over zeven vertrokken en om half zeven gefinisht. Krom kwam ik van mijn fiets af. Ik moest eerst op de grond gaan liggen om mijn rug te kunnen rechten. Deze avond maar naar de massage gegaan. Dat had mijn goed gedaan.
Lowieke Meijs had dag 2 een aantal van mijn teamleden nog vergezeld. Ik heb hem helaas niet meer gezien. 

Nog meer hoogtemeters
Dag 3 wederom een dag met aardig wat hoogtemeters. Ook deze dag had weer zijn zware momenten. Vooral de laatste beklimming ga je aardig voelen. Maar eenmaal bovenaan begint weer een heerlijke afdaling naar de camping. Het was heerlijk weer, dus de bikini kon aan en er kon genoten worden in het zwembad.
Na het eten, wat elke avond zeer lekker was, konden we genieten van een filmpje van de gedane etappe. Altijd weer ff leuk in elkaar gezet.

Pijntjes
Dag 4 werd meer mijn terrein. De beklimmingen werden kleiner. Het werd allemaal glooiend. Heerlijk weer en de route was wederom prachtig.
Ik reed een half uurtje voor op mijn team, waardoor ik tijdens het eerste checkpoint kon genieten van een massage die ik hard nodig had voor mijn rug. De fysiotherapeute adviseerde mij om mijn zadel een stukje hoger te zetten.
Dus toen mijn volgwagen en de rest van het team arriveerden heb ik het wat hoger laten zetten. Hierdoor haalde ik meer kracht uit mijn benen dan uit mijn rug. Die zat ondertussen helemaal vast. Maar na een goede massage kon ik weer lekker fietsen. Het zitgedeelte daarentegen werd steeds pijnlijker.

Over de helft
Dag 5 Een iets zwaardere etappe dan de dag ervoor, namelijk Col Hunsrück, Trois Ballons en nog een aantal. Het was nog behoorlijk bijtrappen in de afdalingen want er stond behoorlijk wat wind. De week vloog voorbij, we waren alweer over de helft. Langzaam begon ik alweer te denken om volgend jaar toch weer mee te willen doen.

Zadelpijn
Dag 6 een redelijke vlakke etappe. Iets andere route dan vorig jaar die veel mooier was. Het verliep vlotjes. Het duurde wel ff voordat ik fatsoenlijk kon gaan zitten. Eerst moest ik door mijn pijn heen. Regelmatig moest ik een keer van mijn zadel af want het was net of alles verdoofd was. De huidzenuwen waren beschadigd vandaar een verdovend gevoel.

GPS- en andere ongemakken
Dag 7 de langste etappe. Deze etappe had ik de taak mijn twee teamgenootjes door deze lange etappe te loodsen. Voor het eerst stonden we op de afgesproken tijd aan de start. De anderen startten een half uur later. Mijn teamgenoot, die al twee dagen een GPS had, zei dat we links moesten. Daar zij al twee dagen met een GPS van de organisatie reed, dacht ik dat ze het wel zal weten. Maar ergens zei mijn gevoel dat het niet goed was. Na zo'n 18 km gefietst te hebben vertelde de stand van de zon mij dat we links moesten. Echter de GPS gaf rechts aan. Dit vertrouwde ik niet, dus zijn we gaan bellen. En ja hoor we reden de verkeerde kant op, we gingen richting Italië.

De bezemwagen kwam ons ophalen en zette ons daar waar we qua tijd zouden zijn. Eén teamgenootje zat er mentaal helemaal doorheen en haakte bij het eerste checkpoint af. Met het andere teamgenootje fietste ik verder. We waren aardig aan het inlopen en haalden diverse teams in. Echter, voor checkpoint twee kon mijn teamgenootje niet meer schakelen op de voorste bladen. De fiets werd nagekeken en ik ondertussen maar genieten van een massage van mijn rug en nek. Nadat de fiets gerepareerd was zijn we verder gefietst. Maar de fiets van mijn teamgenootje was niet goed genoeg gerepareerd, dus zij besloot het voorgezien te houden en belde onze volgwagen. Nu kon ik de laatste 50 km alleen verder. Heel de dag had ik me tijdens beklimmingen en afdalingen ingehouden. Nu was al mijn werk uiteindelijk voor niks geweest. Dus was dat best wel zuur. De laatste 50 km gingen wel lekker vlot.

Binnen
Ik werd luid binnengehaald door alle teamleden, die uiteindelijk niet veel eerder binnen waren. Als ik niet op de massagetafel gelegen had, waardoor we daar meer dan een half uur stil hadden gestaan, was ik nog eerder gefinisht.  Het kamp werd opgezet. Gedoucht en gegeten. Een heerlijk buffet stond op ons te wachten. Nadat we de etappe bekeken hadden was het tijd voor feesttttttt.
Een band vermaakte ons tot een uurtje of 1. Uiteindelijk lag ik om half twee in bed. De volgende ochtend konden we "uitslapen". De start was pas om 10.00 uur.





Gehaald!
Dag 8. De laatste etappe, 100 km naar Valkenburg. Eerst de Wanne beklimmen. In mijn herinnering was hij korter. Zo zie je maar weer hoe snel je zoiets vergeet. 
Deze etappe geen mooi weer, stortregen de eerste helft. Maar daarna werd het droog. Wat hadden we een geluk met het weer. In Margraten moesten we verzamelen om van daaruit  team voor team te vertrekken. En toen was daar de Cauberg. Niet zo druk op de berg zelf. Maar daar stonden dan ineens geheel onverwacht vrienden van mij. De tranen waren niet meer te bedwingen. Bovenaan op de finish stonden mijn ouders en mijn kinderen met elk een zonnebloem. 
Tranen van blijdschap, ik had het weer geflikt.



Volgend jaar
En volgend jaar wil ik weer. Wie doet er mee van TOERCLUB TILBURG?
Een team bestaat uit minimaal 6 fietsers (zowel vrouwen en/of mannen) , maximaal 9 fietsers en 2 begeleiders die ieder een voertuig besturen. Taak van de begeleiders is het team voorzien van eten en drinken tijdens de Tour. Helpen met stukken zoals lekke banden ed. Evt. fietsers die de berg niet meer opkomen, of om wat voor reden een etappe niet uit kunnen rijden, mee te nemen. Zij hebben de taak de fietsers zoveel mogelijk in de watten te leggen. Opzetten van het kamp, reserveren van massage, de was regelen e.d.
 
Inschrijfvoorwaarden
Het inschrijfgeld per teamlid is 100 euro. Hiervoor wordt er door de organisatie de overnachtingen geregeld, ontbijt, lunch en avondeten. 2x checkpoints tijdens de Tour met de nodige drank en voeding. Verder zijn er mecaniciens aanwezig, masseurs, wasploeg, ontbijtploeg, koffie- en theeploeg, verkeersregelaars op de motor, een TV-ploeg die elke avond een etappe-film gemonteerd heeft, bouwploeg enz. enz. Als team moet je 15.000 euro aan sponsorgeld meenemen om een startbewijs te kunnen bemachtigen.

Wie?
Ik heb deze tocht nu voor de tweede keer gereden en het is echt een superevenement, dat je beleefd moet hebben. Wil je deel uitmaken van het TCT-team geef je dan op als fietser of begeleider.
Ook is het mogelijk om je op te geven als vrijwilliger van de organisatie. Als vrijwilliger kun je je opgeven voor een bepaalde taak. Naast die taak zou je ook verdienstelijk kunnen zijn voor het TCT-team. De Tour for Life 2012 is van 26 augustus – 2 september. Vertrek naar Italië op 24 augustus.

Samengevat
• De Tour For Life is een 8 daagse wielertocht over 1250 km en 19.000 hm.
• Je fiets voor het goede doel "Artsen zonder Grenzen".
• Voor dit doel dien je per team 15.000 euro sponsorgeld op te halen
• Inschrijfgeld bedraagt 100 euro per persoon
• Je overnacht op campings die door de organisatie geregeld worden
• Ontbijt, lunch en avondeten krijg je van de organisatie
• Tijdens elke etappe zijn er twee checkpoints met bevoorrading, mueslibollen,
stukjes sinasappel, banaan, repen, water en sportdrank. verder zijn er
masseurs, mecaniciens aanwezig.
• per fietser 2 bonnen voor een massage van 20 min
• per fietser 2 bonnen voor een wasbeurt van fietskleding (broek en shirt)
hiervoor is een waszak.
• Van s'morgens vroeg tot s'avonds zijn mecaniciens bezig om fietsen te
repareren. onderdelen die hiervoor nodig zijn dienen betaald te worden
• Al deze taken worden uitgevoerd door vrijwilligers. Afgelopen editie waren
er zo'n 148 vrijwiliggers mee bemoeid.

Wat dien jezelf te regelen of te bekostigen
• Kampeerspullen (het meest handige is een pop-up tent)
• Vervoer naar Italie (reiskosten heen en terug komen voor rekening van het
team)
• max twee volgwagens ( handigst minimaal 1 bus ivm vervoer kampeerspullen
en overige bagage)
• Eventueel teamkleding
• Fietsonderdelen (spaken, binnen en evt buitenbanden ed.) De meest
gangbare onderdelen hebben de mecaniciens heb je bijv afwijkende spaken of
andere speciale onderdelen dan is het verstandig zelf reserve onderdelen mee
te nemen
• Sportdrank en voeding (bevoorrading op de checkpoints in niet voldoende
zeker niet in de bergetappes)
• Eventuele overnachting heenreis. (Het is mogelijk om in een dag naar
Italie te rijden maar wel vermoeiend om dan meteen volgende dag te starten

Een groot deel van de gemaakte kosten hadden wij gefinancierd mbv sponsors.
De eigenbijdrage was 270 euro. Hiervan zijn bekostigd de reiskosten, een
overnachting op de heenreis naar Italie inclusief diner en ontbijt,
sportvoeding en drank, een compleet team tenue bestaande uit arm en
beenstukken, overschoenen, shirt, broek, Jack, sokken en handnschoenen.

Ik hoop hiermee een hoop vragen beantwoord te hebben. Verdere informatie kun
je eventueel vinden op www.tourforlife.nl
Om een indruk te krijgen kun je filmpjes bekijken van afgelopen editie. Elke
etappe heeft zijn eigen filmpje.

Aanmelden kan bij mij: denise-dingemans@hotmail.com.
Of via het gastenboek van TCT

Met sportieve groeten
Denise Dingemans