Clubdag 2011

Foto's recreanten

Foto's toerders

Tijdens het afsluitend etentje hield de voorzitter weer zijn overbekende, maar dit keer ook totaal onverstaanbare speech. Daarom drukken we de tekst hier dan maar in zijn geheel af.

Beste TCT’ers,
Graag stel ik mij even voor, mijn naam is Piet Pellenaars, bijgenaamd Piet Pelle. Inderdaad de broer van de beroemde Kees Pellennaars, die wel Den Pel werd genoemd. Voor de jongeren onder ons: mijn broer was de eerste Nederlandse  wereldkampioen op de weg. Tot mijn broer tegen een Amerikaanse legertruck aan reed met 80 kilometer per uur in de Ronde van Duitsland. Echt gebeurd.
Daarna was hij ploegleider van Woutje Wagtmans en Wim van Est en Henk Nijdam.  Van hem was de beroemde uitspraak: “Als Jan Janssen de Tour kan winnen , kan mijn schoonmoeder het ook”! Ik had hem nog zo gewaarschuwd om dat niet te zeggen. Maar ik heb ook veel van hem geleerd.
Tsja, hier kom ik hier nou? Wel ik ben bevriend met de achterneef van uw voorzitter Jean Maas, u weet wel die ooit nog een dag in de gele trui heeft gereden en door mij begeleid is. Via Jean werd ik gevraagd door uw voorzitter eens te kijken naar de kwaliteit van wat er zoal rond rijdt in TCT. Overigens moet u de groeten hebben van Jean. Ik zag uw voorzitter zonet nog even, maar die heeft echt jus in zijn benen. Hij zei, ga jij maar even dan kan ik die jus laten zakken om straks weer een stukske vlees te nemen.
Toen mijn vriend Jean het over TCT’93 had dacht ik: welke sponsor is dat, welk merk? Wat voor ploeg? Wat of wie is TCT’93. Even gokken, staat TCT’93 voor:

• Tornado club Tilburg?
• Total van de benzinepomp voor meer energie?
• Of staat de T voor Totaal wielrennen, voor de oudjes onder ons: een andere naam voor het systeem Post, ook een vriend van mijn broer en achterneef overigens. 
• Testosteron Club Tilburg, een middel wat bij ons in onze tijd zeer bekend was.
• Totaal compleet uitgewoond thuiskomen?
• Nog erger: terminale club Tilburg

Nou nee, zei Jean, zo terminaal is deze club niet. O, heeft die dan 93 leden en het mogen er niet meer worden, want dat vind ik al erg veel voor een ploeg?
Wel zei hij: van de voorzitter hoorde ik dat jullie net 180 leden hebben en springlevend zijn (nu ja als ik jullie zie na deze tocht!). Maar goed ik begreep dat jullie met 93 dus 18 jaar oud zijn.
Kwaliteit dus, daar gaat het om. Ik heb jullie fietsers maar eens anoniem vanuit de auto bekeken, want ik zit natuurlijk met zo’n bakkes niet meer op een fiets. Zelfs niet op een elektrieke. Ja, ik heb wel gezien dat de kwaliteit van spulletjes is toegenomen. Ik heb nogal veel van die elektrieke fietsen gezien in het peloton. Hoewel, mijn gezichtsvermogen is wat minder en dan zie je het verschil tussen een dikke en dunne naaf niet zo goed.  Weet je wat je tegenwoordig  ook ziet? Ligfietsen! Dat was onbestaanbaar in mijn tijd. Toch knap om liggend naar je warme maaltijd en bed te fietsen. Petje af, kwaliteit!
Ik zag enkele wonderschone Bianchi fietsen. Het aantal Bianchi’s, zo vertelde de voorzitter mij, is met meer dan 50% in een jaar tijd gestegen in het peloton. Ja, kwaliteit valt direct op.
Verder zag ik allemaal van die apparaatjes op de fietsen. Met een stemmetje van Tomtom Boonen: bij de rotonde rechtdoor! Wij hadden nog geeneens rotondes! Een stemmetje van een mooie dame lijkt mij leuker: die roept harder, harder, harder. Dat heb je nodig als fietser.
Weet wat ik ook kwaliteit vond: er reden enkele dames mee. Onbestaanbaar in onze tijd. Maar ik zag ze wel frisser en harder gaan dan vele mannen. Sommigen kunnen beter dan de mannen automobilisten fraaie woorden toeroepen! Dat is pas kwaliteit! Ik hoorde van een zekere Denise die voor artsen zonder grenzen de tour of life heeft gereden. Nou, die zou ik wel in mijn ploeg willen hebben.
Beste mensen,
Ik zag wel veel rijders met wat wij noemden “tabak op de poten”. Mannen, scheer die benen nou eens. Zal je zien dat er nog meer vrouwen bij het TCT komen! Dan hoeft mijnheer Overdiek geen wervingsstukjes meer te zetten  in het plaatselijke blaadje! Ik zag ook op Faceboek, ja ik ga met mijn tijd mee, dat hij het nodig vond op een bordje van 50 op zijn fiets te doen. Man, wij reden vroeger wel harder dan 50. Dan deden wij, trots als wij waren, toch geen bordje 50 op onze fiets! Net zoiets als tegenwoordig aan het begin van de bebouwde kom de snelheid wordt gemeten. Zo’n bord waarop staat dat je 30 rijdt met een lachebekje en als je 50 per uur rijdt een huilebekje. Dat moet toch andersom zijn voor fietsers? Moet je dan als fietser in je remmen knijpen?
Ik zag ook enkele locomotieven in jullie peloton. Ja, niet zoals de locomotief van St. Willebrord (mijn oude vriend Wim van Est), maar bijvoorbeeld die zo heb ik gehoord het vak bij de NS heeft geleerd. Die man gaat maar door, ook kwaliteit.
Ja en dan heb ik het nog niet gehad over de ploegleiderswagen. Wat een chauffeurs. Hoe die zich af en toe blindelings naar voren rijden en jullie morele steun geeft. Klasse!
Mensen, ik veel gezien, teveel om allemaal te beschrijven. Ik wil een oordeel meegeven. Mijn ogen zijn open gegaan. Zo kan je dus ook met zijn allen fietsen. Of je nu ligt, zit, klimt of een gaatje dicht rijdt, 20 per uur of 60 per uur rijdt. Maakt niet uit. Mijn oordeel is dat TCT’93 inderdaad een klasse club is met ontzettend veel verborgen kwaliteit. Ik kan mijn ogen bijna niet droog houden. Ik zal dit aan jullie bestuur overbrengen.
Ik moest nog wel van de voorzitter de organisatoren van deze dag bedanken: Ronald Overdiek, Karel Brands, Piet van Berkel, Anne de Jong en Peter Besselaar en aanvullend Ad van Stiphout, PeterBoor, Daaan Rohde en Jan Doorakkers bedanken en verder natuurlijk iedereen die zijn of haar steentje heeft bijgedragen.
En nu de jus er weer in en happen!