Uitslag TCT tijdrit
Negen TCT-(st)ers waagden zich aan de tijdrit. De handgeklokte verschillen
waren voor op podium minimiem, slechts 1, 28 seconde. Eigenlijk een ex aequo
dus, maar Teun Zoontjes mocht de bloemen mee naar huis nemen. Last but not
least was de jongste deelnemer van vandaag. Eerste bij de Dames!

Een verslaggever

Klik hier voor meer foto's...


Tilburg 28-05-2007 van onze verslaggever
De mensen konden dit weekend genieten van een heerlijk lang weekend. Voor de mensen die TCT een warm hart toedragen stond dit weekend in het teken van wedstrijd nummer 2. We waren weer vroeg ter plaatse om, wat wederom een spektakel zou worden te aanschouwen. De harde kern was wederom aanwezig in het clubhuis van Peijnenburg. Wat schetste onze verbazing dat er zelfs 2 nieuwe “Henk-Baars” rijders aanwezig waren. 1 ding was zeker dat deze 2 gasten van Zoontjes hier voor de bloemen kwamen. Wederom een aantal afwezigen die de organisatie toch ook wel eens aan het werk wil zien. We noemen een JW, Jeroen D, Willem K, Walter S… toch jongen die zich op de zaterdagroute laten gelden maar nu schitteren door afwezigheid.

Om 10.00 werd het startschot gegeven voor de nu al legendarische 17. De Baars mannen hadden er zin in en gooide het tempo flink omhoog wat al snel resulteerde in een kopgroep van 4. 2x Zoontjes, Colnago Peter en de net uit de zandbak teruggekomen Bart Benjamin die de kleur had aangenomen van een Egyptische schoenenpoetser. Na 3 rondes waren deze 4 los van de rest wat toch mag worden omschreven als een deceptie voor kamikaze Camiel die na het debacle van een paar weken geleden nu toch voor het podium wilde gaan.

Sterke aflossingen door Zoontjes SR maakte het de TCTers in de kopgroep lastig. Peter had het moeilijk maar ook Bart kwam niet meer heel erg fris door bij start en finish. Als dat maar goed gaat hoorde je  door het plubliek galmen. Er zou hier toch niet een “vreemde” met de bloemen en de zoenen van de rondemiss gaan lopen. Peter en Bart zagen dat Zoontjes JR het lastig had en wisten zo’n ronde of 3 voor het einde al dat ze zeker waren van het ereschavot. Grote vraag was op dat moment op welke trede ze plaats mochten nemen. Maar op datzelfde moment dat Zoontjes SR er genoeg van en plaatste een scherpe demarrage en Benjamin moest alle zeilen bijzetten om in het wiel van deze toch wel goede renner te blijven. Deze demarrage was op dat moment te veel en Peter moest een gat laten vallen. Blijkbaar ontzet dat Bart het wiel kon houden van Zoontjes hield deze de benen stil wat voor Peter een geschenk uit de hemel was en het moment om weer aan te sluiten bij de kopgroep.

De laatste ronde voelde je de spanning. Iedereen keek naar iedereen. Na een volle inspanning de afgelopen 50 min zag je dat het een loterij was geworden en dat het nu ging om scherpte en het moment kiezen… het moment kiezen… er is al zoveel over geschreven en gesproken. Boogerd die elke keer het verkeerde moment kiest en hem dat een grote erelijst heeft gekost. Ze zeggen ook dat je HET moment kiezen niet kunt leren. Het is als een soort jachtinstinct van een dier dat zijn prooi besluipt en bespringt. Ook in een sprint is dat zo, te vroeg en je bent het haasje, te laat en je word verwezen naar de plaatsten die er niet toe doen.

De laatste bocht met 4 rijders naast elkaar, kijken, aanzetten…. nee nog niet, wachten… dan gaat Zoontjes SR aan en spieren breken bijna om in het wiel te komen, door de bocht…. Nee niet remmen….. weer aanzetten…. auw die pijn…. Een laatste jump om iedereen van je af te schudden. Snelders die goed de bocht doorkomt en net het wiel van Zoontjes kan pakken en met een laatste inspanning over hem heen gaat en als 1e de meet mag passeren. Peter die daarachter zichzelf ook niet gewonnen geeft en zich zeer knap naar een 3e plaats sprint. Zoontjes JR die zich zeker niet heeft verstopt tijdens het kopwerk in de koers krijgt een zeker verdiende 4e plek en hopelijk voor hem in de toekomst een mooie plek op het podium of zelfs dat de bloemen voor hem klaar komen te liggen. De toekomst zal het leren. Snelders die daarna nog even bij de verslaggever kwam staan en liet merken hoe zwaar het was kwam tot de conclusie dat het wederom sneller was gegaan en dat 38.3 toch wel erg hard is.  

Natuurlijk werd er daarna nagepraat over vorm van de dag, geen vorm, de
bochten, de diesel die maar niet warm kan worden op dit bochtige circuit… dit alles onder het genot van een heerlijke bak koffie en fris geserveerd door mevrouw diesel….. JAWEL …. ONS MARIAN.

Wederom een oproep van de organisatie om op 2 september vanaf 10 uur eens te komen kijken of nog liever mee te doen en eens kijken of er mannen zijn die aanspraak kunnen maken op de prachtige bloemen die er telkens aanwezig zijn voor de winnaar, om over de eeuwige roem nog maar te zwijgen

Een verslaggever

Klik hier voor meer foto's...
Klik hier voor de video...


Beul pakt eerste slag in titelstrijd TCT kampioenschap!!!
Tilburg 06-05-2007 van onze verslaggever
Zondag was het dan eindelijk zover. De titelstrijd van TCT93 stond op het programma. We waren al vroeg ter plaatsen om geen seconde van dit spektakel te missen. Het baantje van Peijnenburg lag er als een biljartlaken bij en met de opkomende zon zou dit het strijdtoneel worden van de eerste in een 4 luik van wie zich mag kronen tot TCTkampioen 2007. Echter bij aankomst bleek dat Peter van de Besselaar, kanshebber voor de titel, zich al aan het warm rijden was en zo de concurrentie goed in de gaten kon houden. Wie had er de beste benen, waren er afspraken gemaakt, wie stond er stijf van de zenuwen… Peter ontging niets en maakte zelf een erg scherpe indruk. Al snel zag Peter de siamese tweeling Dennis Oldenkotte en Bart Snelders het baantje oprijden. Ook twee gasten die wel eens voor het eremetaal zouden kunnen gaan strijden. Ook zij begonnen met inrijden en schatte de kansen in van die dag. Maar toen in de verte leek het wel of zelfs de heuse wereldkampioen  van dit moment tijd had vrij gemaakt voor dit toch wel prestigieuze evenement. Was het dan echt de “grote” Bettini die daar met zijn regenboogtrui acte de presance kwam geven. Wilde hij hier de 3 zoenen en de bloemen op komen halen en nog belangrijker, wilde hij hier de voorlopige titel op komen strijken? Al snel kwam de trui vanuit de verte dichterbij, vanuit de linkerhoek hoorde we… die Bettini is toch niet zo groot…. Vol spanning keek het publiek naar de renner die steeds dichterbij kwam…. Het was Camiel die de concurrentie alvast wilde laten weten dat hij vandaag niet was gekomen om zomaar een paar rondje mee te draaien. Was het bluf, of wilde hij zijn aspiraties voor die dag laten zien in de vorm van de regenboogtrui?

Net iets over tienen gaf de jury het startschot voor de komende 35 kilometers die in 17 rondes verteerd mochten worden. Al snel pakte Dennis een aantal meter om te laten zien dat er met hem vandaag niet gespot kon worden. Was het voor de foto, was het voor de vele fans die voor hem langs de lijn stonden…

De eerste rondes werden afgelegd in een gesloten peloton. Niek had duidelijk problemen met het tempo en moest de mannen in ronde 4 laten gaan. Zijn titanium superbike wilde niet de bochten maken die hij wilde… Was het mogelijk de beruchte TCTpomp die het de scherpe bochten maken onmogelijk maakte? Ook Piet van Berkel had na het aanzien van de concurrentie ‘s morgens snel zijn stalen ros van stal gehaald en zich gemengd in het peloton. Piet die al vele malen, als de diesel warm is, de jeugd op achterstand heeft gereden moest op een gegeven moment ook lossen Waren het ook de bochten of was de afstand te kort om de diesel warm te krijgen?

Vele rondes gingen voorbij zonder dat iemand initiatief toonde. Spanning was duidelijk voelbaar als de mannen voor de 14e keer de meet passeerde. Je kon voelen dat het op klappen stond en dat de volgende ronde duidelijk de forsing plaats zou vinden. Dennis ging op kop rijden met daar achter Bart die een gaatje liet vallen van een meter of 10. Niemand reageerde, waren de benen van Bart toch niet sterk genoeg of was er hier meer aan de hand. Uiteindelijk greep Dennis 30 meter en nog steeds niemand die reageerde. Het was Peter die de kop nam en probeerde het gat te dichten. Hij bracht de voorsprong terug tot slechts 4 seconden….. Peter die vroeg, op voor hem krachtige toon, of er GVD nog gereden werd. Bart die zijn benen stil hield, Camiel aangeslagen en mogelijk de benen niet had die dag, Harrie die een sterke indruk maakte maar ook niet over wilde nemen in de wetenschap dat als hij het dicht zou rijden hij gezien was voor de titel. Als een status quo reden de renners dus naar de bel met nog steeds die voorsprong voor Dennis die alles op alles zette en zich nog een keer maximaal inspande om het peloton achter zich te houden.

Toen kon Harrie zijn zenuwen niet bedwingen en dichte bijna het gat, dat door een twijfelend peloton was opgelopen tot een seconde of 10, tot wederom 4 seconden. Weer viel het stil binnen het peloton. Bart die niet wilde rijden, Camiel die achteraf aangaf er helemaal doorheen te zitten, Harrie die zijn werk had gedaan en Peter die door zijn koersinzicht zich niet meer wilde wagen aan het dichtrijden van de laatste meters tussen hem en de mogelijke bloemen. Niemand kon het gat dus dichten en dus reed Dennis solo naar de eindstreep waar hij zich moe maar voldaan door een uitzinnig publiek liet toejuichen. Daarachter sprinten Harrie en Bart nog voor de plaatsen 2 en 3. Maar zoals jullie weten die plaatsen tellen niet in de sport. Bart pakte uiteindelijk vrij makkelijk het zilver en Harrie pakte het brons voor een ontgoochelde Camiel die vandaag maar voor 1 plaats was gekomen. 

De mannen reden de 17 rondjes toch ruim binnen het uur wat voor de cijferkundige onder ons toch een gemiddelde opleverde van 37.0.

Zeker een geslaagde morgen met dank aan de organisatie die er zelfs voor zorgde dat alle deelnemers een bidon cadeau kregen. Denken andere TCTers dat kan ik ook en dat gemiddelde kan veel hoger dan laat de organisatie weten dat deze mensen een kans krijgen om op 28 mei hun kunsten te vertonen op het baantje van Peijnenburg.

Een verslaggever

Klik hier voor meer foto's...
Klik hier voor de video...